Leon Tarasewicz
Leon Tarasewicz urodził się w 1957 r. w białostockiej wsi Waliły, gdzie mieszka i tworzy do dnia dzisiejszego. Polski malarz białoruskiego pochodzenia. Studiował w warszawskiej ASP na Wydziale Malarstwa, dyplom otrzymał w 1984 r w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Zadebiutował w warszawskiej galerii Foksal w 1984 r. Współpraca z galerią Foksal umożliwiła artyście zaprezentowanie swoich prac europejskiemu odbiorcy. Począwszy od wystawy indywidualnej w Galleria del Cavallino w Wenecji, trwa zainteresowanie twórczością artysty ze strony marszandów i kolekcjonerów z Europy i USA. Już w 1988 r. prace Leona Tarasewicza prezentowane były w ramach weneckiego Biennale na wystawie Aperto`88. Laureat wielu nagród, między innymi „Jana Cybisa” (2000) , „Nagrody Nowosielskich” , „Paszport Polityki ” (2000). Za rok 2006 otrzymał Wielką Nagrodę Fundacji Kultury za „konsekwentne rzucanie wyzwania zarówno tradycyjnemu rozumieniu malarstwa, jak i wszelkim konwencjom rozumienia sztuki”. Wielokrotnie pokazywał prace w Centrum Sztuki Współczesnej. W 2011 roku został Kawalerem Orderu Odrodzenia Polski, w tym samym roku prezydent RP nadał Mu tytuł profesora sztuk plastycznych. Wczesne obrazy artysty przypominały pejzaże, z których eliminował stopniowo „zbędne” elementy, proponując bardzo osobistą wersję natury. Prace na granicy abstrakcji, z pogranicza konceptualizmu. Stworzył własny sposób przedstawiania zestawienia barw i rytmu pejzażu. Nie nadaje obrazom tytułów. Tarasewicz stosuje głównie kolory podstawowe, czasem kontrasty, maluje akrylem na płótnie. W pracach z ostatnich lat przełamuje formalne ograniczenia malarstwa do przestrzeni rozpiętego na ramie płótna. Często korzysta z możliwości wyjścia poza ramy blejtramu. Maluje przestrzeń ścian, kolumn, podłóg. Jak sam mówi: ”…malarstwo od swego zarania w neolicie powstawało na ścianach, posadzkach czy sufitach.”
Leon Tarasewicz urodził się w 1957 r. w białostockiej wsi Waliły, gdzie mieszka i tworzy do dnia dzisiejszego. Polski malarz białoruskiego pochodzenia. Studiował w warszawskiej ASP na Wydziale Malarstwa, dyplom otrzymał w 1984 r w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Zadebiutował w warszawskiej galerii Foksal w 1984 r. Współpraca z galerią Foksal umożliwiła artyście zaprezentowanie swoich prac europejskiemu odbiorcy. Począwszy od wystawy indywidualnej w Galleria del Cavallino w Wenecji, trwa zainteresowanie twórczością artysty ze strony marszandów i kolekcjonerów z Europy i USA. Już w 1988 r. prace Leona Tarasewicza prezentowane były w ramach weneckiego Biennale na wystawie Aperto`88. Laureat wielu nagród, między innymi „Jana Cybisa” (2000) , „Nagrody Nowosielskich” , „Paszport Polityki ” (2000). Za rok 2006 otrzymał Wielką Nagrodę Fundacji Kultury za „konsekwentne rzucanie wyzwania zarówno tradycyjnemu rozumieniu malarstwa, jak i wszelkim konwencjom rozumienia sztuki”. Wielokrotnie pokazywał prace w Centrum Sztuki Współczesnej. W 2011 roku został Kawalerem Orderu Odrodzenia Polski, w tym samym roku prezydent RP nadał Mu tytuł profesora sztuk plastycznych. Wczesne obrazy artysty przypominały pejzaże, z których eliminował stopniowo „zbędne” elementy, proponując bardzo osobistą wersję natury. Prace na granicy abstrakcji, z pogranicza konceptualizmu. Stworzył własny sposób przedstawiania zestawienia barw i rytmu pejzażu. Nie nadaje obrazom tytułów. Tarasewicz stosuje głównie kolory podstawowe, czasem kontrasty, maluje akrylem na płótnie. W pracach z ostatnich lat przełamuje formalne ograniczenia malarstwa do przestrzeni rozpiętego na ramie płótna. Często korzysta z możliwości wyjścia poza ramy blejtramu. Maluje przestrzeń ścian, kolumn, podłóg. Jak sam mówi: ”…malarstwo od swego zarania w neolicie powstawało na ścianach, posadzkach czy sufitach.”
Leon Tarasewicz urodził się w 1957 r. w białostockiej wsi Waliły, gdzie mieszka i tworzy do dnia dzisiejszego. Polski malarz białoruskiego pochodzenia. Studiował w warszawskiej ASP na Wydziale Malarstwa, dyplom otrzymał w 1984 r w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Zadebiutował w warszawskiej galerii Foksal w 1984 r. Współpraca z galerią Foksal umożliwiła artyście zaprezentowanie swoich prac europejskiemu odbiorcy. Począwszy od wystawy indywidualnej w Galleria del Cavallino w Wenecji, trwa zainteresowanie twórczością artysty ze strony marszandów i kolekcjonerów z Europy i USA. Już w 1988 r. prace Leona Tarasewicza prezentowane były w ramach weneckiego Biennale na wystawie Aperto`88. Laureat wielu nagród, między innymi „Jana Cybisa” (2000) , „Nagrody Nowosielskich” , „Paszport Polityki ” (2000). Za rok 2006 otrzymał Wielką Nagrodę Fundacji Kultury za „konsekwentne rzucanie wyzwania zarówno tradycyjnemu rozumieniu malarstwa, jak i wszelkim konwencjom rozumienia sztuki”. Wielokrotnie pokazywał prace w Centrum Sztuki Współczesnej. W 2011 roku został Kawalerem Orderu Odrodzenia Polski, w tym samym roku prezydent RP nadał Mu tytuł profesora sztuk plastycznych. Wczesne obrazy artysty przypominały pejzaże, z których eliminował stopniowo „zbędne” elementy, proponując bardzo osobistą wersję natury. Prace na granicy abstrakcji, z pogranicza konceptualizmu. Stworzył własny sposób przedstawiania zestawienia barw i rytmu pejzażu. Nie nadaje obrazom tytułów. Tarasewicz stosuje głównie kolory podstawowe, czasem kontrasty, maluje akrylem na płótnie. W pracach z ostatnich lat przełamuje formalne ograniczenia malarstwa do przestrzeni rozpiętego na ramie płótna. Często korzysta z możliwości wyjścia poza ramy blejtramu. Maluje przestrzeń ścian, kolumn, podłóg. Jak sam mówi: ”…malarstwo od swego zarania w neolicie powstawało na ścianach, posadzkach czy sufitach.”
Prace artysty
