Brak produktów w koszyku
Brak produktów w koszyku
Martyna Czech – urodzona w 1990 roku w Tarnowie. Jest jedną z najbardziej bezkompromisowych postaci w polskim malarstwie współczesnym. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, dyplom obroniła w 2017 roku w pracowni prof. Andrzeja Tobisa, otrzymując wyróżnienie. W tym samym roku aneks do dyplomu zrealizowała w zakresie interpretacji literackiej, co ujawnia jej szerokie horyzonty humanistyczne. Równolegle studiowała pisanie na Uniwersytecie Śląskim. Jako studentka, jeszcze przed ukończeniem ASP, zdobyła Grand Prix 42 Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2015, co zapoczątkowało dynamiczny rozwój jej twórczości. Została laureatką tej prestiżowej nagrody – przyznawanej przez Ministra Kultury – stając się tym samym symbolem nowego pokolenia malarzy.
Czech sięga po malarstwo jako narzędzie ekspresji i buntu. Wychodząc z dziedzictwa Nowego Ekspresjonizmu stworzyła własny, charakterystyczny styl, który łączy brutalną szczerość z emocjonalną głębią. Jej obrazy tworzone są głównie na płótnie, przy użyciu technik olejnych i mieszanych, często w szybkim, impulsywnym procesie. Tematyka jej dzieł obraca się wokół cierpienia, nienawiści, wstydu, przemocy, śmierci i tęsknoty. Najmocniej porusza ją cierpienie – zarówno człowieka, jak i zwierząt. W jej pracach często pojawiają się króliki, ryby i inne stworzenia – symboliczne ofiary przemocy ze strony człowieka. Artystka przez lata ratowała chore zwierzęta, w tym króliki i bojowniki, które stały się motywem przewijającym się przez wiele obrazów.
W centrum jej malarstwa leży krytyka świata ludzkiego w oparciu o własne doświadczenia. Zajmuje się tymi tematami, badając granice pomiędzy tym, co intymne a społeczne, osobiste a polityczne. W tym kontekście bada relacje między światem zwierząt i ludzi, gdzie zderzenie tych światów prowadzi do cierpienia i niezrozumienia. Interesują ją sytuacje, w których granice etyczne zostają zatarte – a postacie, które maluje, nie reprezentują jednoznacznych ról moralnych. Szczególną rolę w jej dorobku odgrywają prace takie jak „Ironia III” oraz „Zimne odgrodzenie”, które ukazują symboliczną alienację i głęboką egzystencjalną niezgodę na otaczającą rzeczywistość. Te dzieła nie tylko wizualnie uderzają, ale również głęboko poruszają.
Jako artystka i malarka Czech zyskała uznanie także poza środowiskiem akademickim. W 2017 roku została laureatką Talentów Trójki w kategorii sztuki wizualne, a w 2019 roku była nominowana do Paszportów Polityki. Jej prace wystawiane były w czołowych galeriach, m.in. w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej (wystawa „Venom”), w BWA Warszawa („Nic nas nie łączy”, „Rok Wodnego Królika”) oraz w CSW Kronika („Summoning”). Swoje obrazy pokazywała również w zbiorowych ekspozycjach w takich instytucjach jak Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jedna z najgłośniejszych ekspozycji – „Idę w ślinę” – miała miejsce w 2020 roku i spotkała się z dużym odzewem krytycznym.
Jej sztuka nie pozostawia odbiorcy obojętnym – to wyrazista, emocjonalna wypowiedź artystyczna. Martyna Czech deklaruje, że nie interesuje jej sztuka dekoracyjna, lecz taka, która „wykrzykuje” emocje. To artystka, który mówi o rzeczach trudnych, często przemilczanych, ukazując światy, w których piękno sąsiaduje z brzydotą, a czułość z przemocą.
W latach 2016 – 2022 jej prace były mocno obecne na rynku kolekcjonerskim – zdobywając wysokie notowania na aukcjach dzieł sztuki. Jej twórczość budzi zainteresowanie zarówno kuratorów, jak i kolekcjonerów – prywatnych i instytucjonalnych. Znajduje się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Fundacji ING i Fundacji PKO BP. Aukcja jej prac często kończy się sukcesem, co potwierdza wartość nie tylko emocjonalną, ale i inwestycyjną.
Martyna Czech to jedna z najbardziej autentycznych artystek swojego pokolenia. Jej malarstwo to nie tylko forma ekspresji, ale narzędzie konfrontacji, oporu i przetrwania. Katowicki pejzaż artystyczny zyskał dzięki niej głos, którego nie sposób zignorować. W pracowni prof. Tobisa kształtowała swoją postawę artystyczną, którą dziś rozwija konsekwentnie, bez ulegania trendom czy oczekiwaniom rynku. Jej droga – od bielskiej jesieni 2015 do najważniejszych kolekcji – to opowieść o niezależności, szczerości i odwadze.
https://artmuseum.pl/pl/kolekcja/praca/czech-martyna-pozegnanie-kochanka-stale-
zmiennie-bledne-kolo-2
Martyna Czech na Secondary Archive:
Martyna Czech – urodzona w 1990 roku w Tarnowie. Jest jedną z najbardziej bezkompromisowych postaci w polskim malarstwie współczesnym. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, dyplom obroniła w 2017 roku w pracowni prof. Andrzeja Tobisa, otrzymując wyróżnienie. W tym samym roku aneks do dyplomu zrealizowała w zakresie interpretacji literackiej, co ujawnia jej szerokie horyzonty humanistyczne. Równolegle studiowała pisanie na Uniwersytecie Śląskim. Jako studentka, jeszcze przed ukończeniem ASP, zdobyła Grand Prix 42 Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2015, co zapoczątkowało dynamiczny rozwój jej twórczości. Została laureatką tej prestiżowej nagrody – przyznawanej przez Ministra Kultury – stając się tym samym symbolem nowego pokolenia malarzy.
Czech sięga po malarstwo jako narzędzie ekspresji i buntu. Wychodząc z dziedzictwa Nowego Ekspresjonizmu stworzyła własny, charakterystyczny styl, który łączy brutalną szczerość z emocjonalną głębią. Jej obrazy tworzone są głównie na płótnie, przy użyciu technik olejnych i mieszanych, często w szybkim, impulsywnym procesie. Tematyka jej dzieł obraca się wokół cierpienia, nienawiści, wstydu, przemocy, śmierci i tęsknoty. Najmocniej porusza ją cierpienie – zarówno człowieka, jak i zwierząt. W jej pracach często pojawiają się króliki, ryby i inne stworzenia – symboliczne ofiary przemocy ze strony człowieka. Artystka przez lata ratowała chore zwierzęta, w tym króliki i bojowniki, które stały się motywem przewijającym się przez wiele obrazów.
W centrum jej malarstwa leży krytyka świata ludzkiego w oparciu o własne doświadczenia. Zajmuje się tymi tematami, badając granice pomiędzy tym, co intymne a społeczne, osobiste a polityczne. W tym kontekście bada relacje między światem zwierząt i ludzi, gdzie zderzenie tych światów prowadzi do cierpienia i niezrozumienia. Interesują ją sytuacje, w których granice etyczne zostają zatarte – a postacie, które maluje, nie reprezentują jednoznacznych ról moralnych. Szczególną rolę w jej dorobku odgrywają prace takie jak „Ironia III” oraz „Zimne odgrodzenie”, które ukazują symboliczną alienację i głęboką egzystencjalną niezgodę na otaczającą rzeczywistość. Te dzieła nie tylko wizualnie uderzają, ale również głęboko poruszają.
Jako artystka i malarka Czech zyskała uznanie także poza środowiskiem akademickim. W 2017 roku została laureatką Talentów Trójki w kategorii sztuki wizualne, a w 2019 roku była nominowana do Paszportów Polityki. Jej prace wystawiane były w czołowych galeriach, m.in. w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej (wystawa „Venom”), w BWA Warszawa („Nic nas nie łączy”, „Rok Wodnego Królika”) oraz w CSW Kronika („Summoning”). Swoje obrazy pokazywała również w zbiorowych ekspozycjach w takich instytucjach jak Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jedna z najgłośniejszych ekspozycji – „Idę w ślinę” – miała miejsce w 2020 roku i spotkała się z dużym odzewem krytycznym.
Jej sztuka nie pozostawia odbiorcy obojętnym – to wyrazista, emocjonalna wypowiedź artystyczna. Martyna Czech deklaruje, że nie interesuje jej sztuka dekoracyjna, lecz taka, która „wykrzykuje” emocje. To artystka, który mówi o rzeczach trudnych, często przemilczanych, ukazując światy, w których piękno sąsiaduje z brzydotą, a czułość z przemocą.
W latach 2016 – 2022 jej prace były mocno obecne na rynku kolekcjonerskim – zdobywając wysokie notowania na aukcjach dzieł sztuki. Jej twórczość budzi zainteresowanie zarówno kuratorów, jak i kolekcjonerów – prywatnych i instytucjonalnych. Znajduje się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Fundacji ING i Fundacji PKO BP. Aukcja jej prac często kończy się sukcesem, co potwierdza wartość nie tylko emocjonalną, ale i inwestycyjną.
Martyna Czech to jedna z najbardziej autentycznych artystek swojego pokolenia. Jej malarstwo to nie tylko forma ekspresji, ale narzędzie konfrontacji, oporu i przetrwania. Katowicki pejzaż artystyczny zyskał dzięki niej głos, którego nie sposób zignorować. W pracowni prof. Tobisa kształtowała swoją postawę artystyczną, którą dziś rozwija konsekwentnie, bez ulegania trendom czy oczekiwaniom rynku. Jej droga – od bielskiej jesieni 2015 do najważniejszych kolekcji – to opowieść o niezależności, szczerości i odwadze.
https://artmuseum.pl/pl/kolekcja/praca/czech-martyna-pozegnanie-kochanka-stale-
zmiennie-bledne-kolo-2
Martyna Czech na Secondary Archive:
Martyna Czech – urodzona w 1990 roku w Tarnowie. Jest jedną z najbardziej bezkompromisowych postaci w polskim malarstwie współczesnym. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, dyplom obroniła w 2017 roku w pracowni prof. Andrzeja Tobisa, otrzymując wyróżnienie. W tym samym roku aneks do dyplomu zrealizowała w zakresie interpretacji literackiej, co ujawnia jej szerokie horyzonty humanistyczne. Równolegle studiowała pisanie na Uniwersytecie Śląskim. Jako studentka, jeszcze przed ukończeniem ASP, zdobyła Grand Prix 42 Biennale Malarstwa Bielska Jesień 2015, co zapoczątkowało dynamiczny rozwój jej twórczości. Została laureatką tej prestiżowej nagrody – przyznawanej przez Ministra Kultury – stając się tym samym symbolem nowego pokolenia malarzy.
Czech sięga po malarstwo jako narzędzie ekspresji i buntu. Wychodząc z dziedzictwa Nowego Ekspresjonizmu stworzyła własny, charakterystyczny styl, który łączy brutalną szczerość z emocjonalną głębią. Jej obrazy tworzone są głównie na płótnie, przy użyciu technik olejnych i mieszanych, często w szybkim, impulsywnym procesie. Tematyka jej dzieł obraca się wokół cierpienia, nienawiści, wstydu, przemocy, śmierci i tęsknoty. Najmocniej porusza ją cierpienie – zarówno człowieka, jak i zwierząt. W jej pracach często pojawiają się króliki, ryby i inne stworzenia – symboliczne ofiary przemocy ze strony człowieka. Artystka przez lata ratowała chore zwierzęta, w tym króliki i bojowniki, które stały się motywem przewijającym się przez wiele obrazów.
W centrum jej malarstwa leży krytyka świata ludzkiego w oparciu o własne doświadczenia. Zajmuje się tymi tematami, badając granice pomiędzy tym, co intymne a społeczne, osobiste a polityczne. W tym kontekście bada relacje między światem zwierząt i ludzi, gdzie zderzenie tych światów prowadzi do cierpienia i niezrozumienia. Interesują ją sytuacje, w których granice etyczne zostają zatarte – a postacie, które maluje, nie reprezentują jednoznacznych ról moralnych. Szczególną rolę w jej dorobku odgrywają prace takie jak „Ironia III” oraz „Zimne odgrodzenie”, które ukazują symboliczną alienację i głęboką egzystencjalną niezgodę na otaczającą rzeczywistość. Te dzieła nie tylko wizualnie uderzają, ale również głęboko poruszają.
Jako artystka i malarka Czech zyskała uznanie także poza środowiskiem akademickim. W 2017 roku została laureatką Talentów Trójki w kategorii sztuki wizualne, a w 2019 roku była nominowana do Paszportów Polityki. Jej prace wystawiane były w czołowych galeriach, m.in. w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej (wystawa „Venom”), w BWA Warszawa („Nic nas nie łączy”, „Rok Wodnego Królika”) oraz w CSW Kronika („Summoning”). Swoje obrazy pokazywała również w zbiorowych ekspozycjach w takich instytucjach jak Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski czy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Jedna z najgłośniejszych ekspozycji – „Idę w ślinę” – miała miejsce w 2020 roku i spotkała się z dużym odzewem krytycznym.
Jej sztuka nie pozostawia odbiorcy obojętnym – to wyrazista, emocjonalna wypowiedź artystyczna. Martyna Czech deklaruje, że nie interesuje jej sztuka dekoracyjna, lecz taka, która „wykrzykuje” emocje. To artystka, który mówi o rzeczach trudnych, często przemilczanych, ukazując światy, w których piękno sąsiaduje z brzydotą, a czułość z przemocą.
W latach 2016 – 2022 jej prace były mocno obecne na rynku kolekcjonerskim – zdobywając wysokie notowania na aukcjach dzieł sztuki. Jej twórczość budzi zainteresowanie zarówno kuratorów, jak i kolekcjonerów – prywatnych i instytucjonalnych. Znajduje się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Fundacji ING i Fundacji PKO BP. Aukcja jej prac często kończy się sukcesem, co potwierdza wartość nie tylko emocjonalną, ale i inwestycyjną.
Martyna Czech to jedna z najbardziej autentycznych artystek swojego pokolenia. Jej malarstwo to nie tylko forma ekspresji, ale narzędzie konfrontacji, oporu i przetrwania. Katowicki pejzaż artystyczny zyskał dzięki niej głos, którego nie sposób zignorować. W pracowni prof. Tobisa kształtowała swoją postawę artystyczną, którą dziś rozwija konsekwentnie, bez ulegania trendom czy oczekiwaniom rynku. Jej droga – od bielskiej jesieni 2015 do najważniejszych kolekcji – to opowieść o niezależności, szczerości i odwadze.
https://artmuseum.pl/pl/kolekcja/praca/czech-martyna-pozegnanie-kochanka-stale-
zmiennie-bledne-kolo-2
Martyna Czech na Secondary Archive: